Odpoczynek dobowy kierowcy trwa co najmniej 11 godzin. Można go skrócić do 9 godzin najwyżej 3 razy między dwoma odpoczynkami tygodniowymi albo podzielić na dwie części: 3 + 9 godzin. Odpoczynek tygodniowy trwa co najmniej 45 godzin (regularny) albo 24 godziny (skrócony, z rekompensatą). Po 4,5 godziny jazdy kierowca musi zrobić przerwę 45 minut, którą można rozbić na 15 + 30 minut.
Zasady wynikają z art. 4, 7, 8 i 9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz z ustawy o czasie pracy kierowców. Wszystkie limity zebraliśmy w tabeli poniżej. Dalej opisujemy, kiedy wolno skrócić odpoczynek, jak liczyć odpoczynek na promie, kiedy oddać pauzę weekendową i co grozi za skrócenie odpoczynku.
Czego dowiesz się w tym artykule
W tym artykule opisujemy:
- tabelę przerw i odpoczynków kierowcy,
- odpoczynek dobowy: regularny, podzielony 3 + 9 i skrócony,
- przerwę w jeździe po 4,5 h i przerwę w pracy po 6 h,
- odpoczynek na promie i w pociągu,
- odpoczynek tygodniowy i to, kiedy oddać pauzę weekendową,
- rekompensatę za skrócony odpoczynek i kary za skrócenie odpoczynku.
Spis Treści
- Przerwy i odpoczynki kierowcy - tabela
- Odpoczynek dobowy kierowcy - ile trwa?
- Przerwa w jeździe a przerwa w pracy - czym się różnią?
- Odpoczynek dobowy kierowcy na promie lub w pociągu
- Odpoczynek tygodniowy kierowcy
- Rekompensata za skrócony odpoczynek tygodniowy
- Co grozi za skrócenie odpoczynku?
- Przerwy i odpoczynek kierowcy - podsumowanie
- Więcej w tym temacie
- Przerwy i odpoczynek kierowcy - najczęściej zadawane pytania
Przerwy i odpoczynki kierowcy - tabela
Wszystkie limity w jednym miejscu. „Rozp. 561/2006” to rozporządzenie (WE) nr 561/2006, a „ustawa” - ustawa o czasie pracy kierowców (tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 477).
Przerwy i odpoczynki kierowcy - limity i podstawa prawna (stan prawny na 30.10.2026)
Rodzaj | Minimum | Ile razy / kiedy | Podstawa prawna |
|---|---|---|---|
Przerwa w jeździe | 45 min albo 15 min + 30 min (w tej kolejności); w okazjonalnych przewozach osób także 15 + 15 min | po każdych 4,5 h jazdy | art. 7 rozp. 561/2006 |
Przerwa w pracy | 30 min (praca ponad 6 do 9 h), 45 min (praca ponad 9 h); części po min. 15 min | po 6 kolejnych godzinach pracy; nie odbiera się jej, gdy kierowca wykorzystał przerwy z art. 7 rozp. 561/2006 | art. 13 i art. 27 ust. 4 ustawy |
Regularny odpoczynek dobowy | 11 h bez przerwy | mieści się w 24 h od końca poprzedniego odpoczynku | art. 4 lit. g, art. 8 ust. 2 rozp. 561/2006 |
Podzielony odpoczynek dobowy | 3 h + 9 h (razem 12 h), najpierw 3 h | bez limitu | art. 4 lit. g rozp. 561/2006 |
Skrócony odpoczynek dobowy | 9 h (mniej niż 11 h) | maks. 3 razy między dwoma odpoczynkami tygodniowymi | art. 8 ust. 4 rozp. 561/2006 |
Odpoczynek dobowy w podwójnej obsadzie | 9 h | w ciągu 30 h od końca poprzedniego odpoczynku | art. 8 ust. 5 rozp. 561/2006 |
Regularny odpoczynek tygodniowy | 45 h, poza kabiną | najpóźniej po 6 okresach 24 h | art. 8 ust. 6 i 8 rozp. 561/2006 |
Skrócony odpoczynek tygodniowy | 24 h + rekompensata | w 2 kolejnych tygodniach min. 1 regularny (wyjątek: 2 kolejne skrócone w międzynarodowym przewozie rzeczy) | art. 8 ust. 6 rozp. 561/2006 |
Rekompensata | różnica do 45 h, w całości, dołączona do odpoczynku min. 9 h | przed końcem 3. tygodnia po tygodniu ze skróceniem | art. 8 ust. 6b i 7 rozp. 561/2006 |
Odpoczynek dobowy kierowcy - ile trwa?
Odpoczynek dobowy (w przepisach: dzienny okres odpoczynku) to czas, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem. Musi go wykorzystać w ciągu 24 godzin od zakończenia poprzedniego odpoczynku dobowego albo tygodniowego - w tym oknie musi się zmieścić co najmniej 11 godzin odpoczynku (albo 9 przy skróconym) (art. 8 ust. 2 rozporządzenia 561/2006). Ile kierowca może w tym czasie jechać i pracować (13 i 15 godzin między odpoczynkami), opisujemy w artykule o dziennym czasie pracy kierowcy.
Regularny dzienny odpoczynek kierowcy
Regularny odpoczynek dobowy trwa co najmniej 11 godzin bez przerwy (art. 4 lit. g rozporządzenia 561/2006). Kierowca może go spędzić w kabinie, jeśli pojazd stoi i ma odpowiednie miejsce do spania (art. 14 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców).
Regularny odpoczynek można też podzielić na dwie części: najpierw co najmniej 3 godziny, a potem co najmniej 9 godzin (łącznie minimum 12 godzin). Podział nie ma limitu liczby zastosowań - limit 3 razy dotyczy wyłącznie skracania odpoczynku do 9 godzin.
Skrócony dzienny odpoczynek kierowcy
Skrócony odpoczynek dobowy trwa co najmniej 9, ale mniej niż 11 godzin. Kierowca może go wykorzystać najwyżej 3 razy między dwoma odpoczynkami tygodniowymi (art. 8 ust. 4 rozporządzenia 561/2006). Skróconego odpoczynku dobowego nie trzeba rekompensować.
Podwójna obsada
W podwójnej obsadzie każdy kierowca musi wykorzystać nowy odpoczynek dobowy trwający co najmniej 9 godzin w ciągu 30 godzin od zakończenia poprzedniego odpoczynku dobowego lub tygodniowego (art. 8 ust. 5 rozporządzenia). Zasady jazdy w załodze opisujemy w artykule o pracy kierowców w podwójnej obsadzie.
Praca w porze nocnej a odpoczynek
Pora nocna to 4 kolejne godziny między 00:00 a 7:00, które pracodawca wskazuje w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu. Jeśli kierowca wykonuje jakąkolwiek pracę w porze nocnej, nawet przez kilka minut, jego czas pracy między dwoma kolejnymi odpoczynkami (dobowymi albo dobowym i tygodniowym) nie może przekroczyć 10 godzin (art. 2 pkt 6a i art. 21 ustawy o czasie pracy kierowców). Więcej w artykule o nocnym czasie pracy kierowcy.
Jak można podzielić regularny dzienny odpoczynek kierowcy zgodnie z przepisami rozporządzenia 561/2006?
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 dopuszcza podział regularnego dziennego odpoczynku kierowcy na dwa oddzielne okresy. Pierwsza część musi trwać co najmniej 3 godziny bez przerwy, a druga co najmniej 9 godzin.
Kolejność nie jest dowolna - najpierw co najmniej 3 godziny, potem co najmniej 9 godzin. Łącznie kierowca odpoczywa wtedy co najmniej 12 godzin. Odwrotna kolejność (9 + 3) albo krótsza część oznacza, że regularny odpoczynek nie został wykorzystany.
Przerwa w jeździe a przerwa w pracy - czym się różnią?
Kierowcę obowiązują dwa rodzaje przerw z dwóch różnych przepisów.
Przerwa w jeździe (rozporządzenie 561/2006). Po 4,5 godziny jazdy kierowca musi zrobić przerwę trwającą co najmniej 45 minut, chyba że zaczyna odpoczynek. W przewozie rzeczy można ją zastąpić przerwą co najmniej 15-minutową, po której następuje przerwa co najmniej 30-minutowa - w tej kolejności, rozłożone tak, żeby przed upływem 4,5 godziny jazdy kierowca miał za sobą łącznie 45 minut (art. 7 rozporządzenia 561/2006). W okazjonalnych przewozach osób dopuszczalne są też dwie przerwy po co najmniej 15 minut. Więcej o podziale 15 + 30 minut piszemy w artykule o przerwie dzielonej kierowcy.
Przerwa w pracy (ustawa o czasie pracy kierowców). Po 6 kolejnych godzinach pracy kierowcy przysługuje przerwa: co najmniej 30 minut, gdy liczba godzin pracy w dobie wynosi ponad 6 do 9, i co najmniej 45 minut, gdy przekracza 9. Przerwę można podzielić na części po co najmniej 15 minut (art. 13 ustawy) i skraca się ją o 15-minutową przerwę wliczaną do czasu pracy (art. 13 ust. 2 ustawy). Kierowca, który wykorzystał przerwy w jeździe z art. 7 rozporządzenia, nie odbiera jej dodatkowo (art. 27 ust. 4 ustawy).
Do czasu pracy wlicza się 15 minut przerwy, jeśli dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin (art. 6 ust. 3 ustawy). Pozostała część przerw nie jest czasem pracy, tylko czasem dyżuru (art. 9 ust. 2 i art. 27 ust. 1 ustawy), i nie wlicza się do odpoczynku dobowego ani tygodniowego.
Odpoczynek dobowy kierowcy na promie lub w pociągu
Jeśli kierowca towarzyszy pojazdowi przewożonemu promem albo pociągiem, regularny odpoczynek dobowy może przypaść częściowo przed przeprawą, w jej trakcie i po niej. Cały odpoczynek (co najmniej 11 godzin) musi się jednak zmieścić w 24 godzinach od zakończenia poprzedniego odpoczynku dobowego lub tygodniowego. Przez cały ten czas kierowca musi mieć do dyspozycji kabinę sypialną, koję lub kuszetkę (art. 9 ust. 1 rozporządzenia 561/2006).
Bez kabiny, koi lub kuszetki kierowca nie może skorzystać z wyjątku z art. 9, czyli przerwać odpoczynku wjazdem i zjazdem z promu. Ustawa o czasie pracy kierowców zalicza czas towarzyszenia pojazdowi na promie lub w pociągu do okresów pozostawania do dyspozycji (art. 10 ust. 1 ustawy).
Przerwanie odpoczynku na promie lub w pociągu
Regularny odpoczynek dobowy albo skrócony odpoczynek tygodniowy wykorzystywany na promie lub w pociągu można przerwać nie więcej niż dwa razy innymi czynnościami, np. wjazdem na prom i zjazdem z promu. Te czynności mogą trwać łącznie najwyżej 1 godzinę. Od 20 sierpnia 2020 r. tak samo można wykorzystać regularny odpoczynek tygodniowy, jeśli podróż promem lub pociągiem jest zaplanowana na co najmniej 8 godzin, a kierowca ma do dyspozycji kabinę sypialną.
Skrócony odpoczynek dobowy na promie
Skrócony odpoczynek dobowy (co najmniej 9 godzin) można wykorzystać na promie na zasadach ogólnych: najwyżej 3 razy między dwoma odpoczynkami tygodniowymi i w ciągu 24 godzin od końca poprzedniego odpoczynku. Wyjątek z art. 9 nie obejmuje jednak skróconego odpoczynku dobowego, więc takiego odpoczynku nie można przerwać wjazdem ani zjazdem z promu.
Odpoczynek tygodniowy kierowcy
Odpoczynek tygodniowy to nieprzerwany okres wolny od pracy. Kierowca musi go zacząć najpóźniej po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych od końca poprzedniego odpoczynku tygodniowego (art. 8 ust. 6 rozporządzenia 561/2006). Ma dwa warianty: regularny (co najmniej 45 godzin) i skrócony (co najmniej 24 godziny).
Obowiązuje też zasada dwóch tygodni. W każdych dwóch kolejnych tygodniach kierowca musi wykorzystać:
- dwa regularne odpoczynki tygodniowe albo
- jeden regularny odpoczynek tygodniowy (co najmniej 45 h) i jeden skrócony (co najmniej 24 h).
Regularny odpoczynek tygodniowy
Regularny odpoczynek tygodniowy trwa co najmniej 45 godzin. Tego odpoczynku ani odpoczynku tygodniowego dłuższego niż 45 godzin, wykorzystywanego jako rekompensata, nie można spędzić w pojeździe. Kierowca odpoczywa w zakwaterowaniu z odpowiednim zapleczem sypialnym i sanitarnym, a koszty pokrywa pracodawca (art. 8 ust. 8 rozporządzenia). Pracodawca musi też tak planować pracę, żeby kierowca mógł w każdym okresie czterech kolejnych tygodni wrócić do bazy pracodawcy albo do domu na co najmniej jeden regularny odpoczynek tygodniowy albo odpoczynek tygodniowy dłuższy niż 45 godzin wykorzystywany jako rekompensata (art. 8 ust. 8a rozporządzenia; wyjaśnienia GITD).
Skrócony odpoczynek tygodniowy
Skrócony odpoczynek tygodniowy trwa co najmniej 24 godziny i wymaga rekompensaty. Kierowca wykonujący międzynarodowy przewóz rzeczy może wykorzystać dwa kolejne skrócone odpoczynki tygodniowe, jeśli oba rozpoczyna poza państwem siedziby pracodawcy i poza państwem swojego zamieszkania, a w ciągu czterech kolejnych tygodni wykorzysta co najmniej cztery odpoczynki tygodniowe, w tym co najmniej dwa regularne. Rekompensatę za oba skrócone odpoczynki trzeba wtedy odebrać przed następnym odpoczynkiem tygodniowym.
Kiedy oddać pauzę weekendową?
Pauza weekendowa to potoczna nazwa odpoczynku tygodniowego - w przepisach nie jest przypięta do soboty i niedzieli. Liczy się sześć okresów 24-godzinnych od końca poprzedniego odpoczynku tygodniowego. Przykład: jeśli poprzedni odpoczynek tygodniowy skończył się w poniedziałek o 6:00, kolejny musi się zacząć najpóźniej w następną niedzielę o 6:00. Do tego trzeba pilnować zasady dwóch tygodni: po skróconym odpoczynku tygodniowym następny musi być regularny (poza wyjątkiem dla przewozów międzynarodowych opisanym wyżej). Jak tydzień kierowcy liczy się na potrzeby limitów jazdy, wyjaśniamy w artykule o tygodniowym czasie pracy kierowcy.
Czy dyżur kierowcy można wliczyć do odpoczynku dobowego?
Nie. Czasu dyżuru nie wlicza się do nieprzerwanego odpoczynku dobowego - mówi o tym wprost art. 9 ust. 4 ustawy o czasie pracy kierowców. Odpoczynek to czas, w którym kierowca nie wykonuje pracy i nie musi być w gotowości do jej podjęcia.
Podczas dyżuru kierowca pozostaje do dyspozycji pracodawcy, nawet jeśli w danym momencie nie wykonuje żadnych czynności związanych z przewozem. Zasada obowiązuje niezależnie od miejsca dyżuru - także w hotelu czy w domu. Wyjątek: odpoczynek dobowy wykorzystywany w pojeździe nie jest dyżurem.
Rekompensata za skrócony odpoczynek tygodniowy
Gdy kierowca skraca odpoczynek tygodniowy (do co najmniej 24 godzin zamiast 45), musi odebrać rekompensatę - odpoczynek równy różnicy między 45 godzinami a odpoczynkiem faktycznie wykorzystanym. Zgodnie z art. 8 ust. 6b i 7 rozporządzenia 561/2006:
- rekompensatę trzeba odebrać przed końcem trzeciego tygodnia następującego po tygodniu, w którym skrócono odpoczynek,
- odbiera się ją w całości, jednorazowo, bez dzielenia na części,
- dołącza się ją do innego odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin (dobowego albo tygodniowego),
- po dwóch kolejnych skróconych odpoczynkach w przewozach międzynarodowych rekompensata musi poprzedzać następny odpoczynek tygodniowy,
- rekompensata to czas wolny, a nie dodatek do wynagrodzenia.
Przy kilkunastu kierowcach brakujące godziny rekompensaty najłatwiej wychwycić w raporcie naruszeń z danych tachografu - tak to wygląda przy rozliczaniu kierowców ciężarówek.
Skrócony odpoczynek tygodniowy - przykład
Kierowca skrócił odpoczynek tygodniowy do 33 godzin (zamiast 45). Rekompensata wynosi 45 - 33 = 12 godzin. Musi ją odebrać w całości przed końcem trzeciego tygodnia po tygodniu, w którym skrócił odpoczynek, dołączając ją do odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin.
Pełne omówienie zasad rekompensaty, w tym obliczenia i przypadki praktyczne, znajdziesz w artykule Rekompensata za skrócony odpoczynek tygodniowy kierowcy.
Co grozi za skrócenie odpoczynku?
Za zbyt krótki odpoczynek dobowy lub tygodniowy odpowiada kilka osób naraz. Kierowca dostaje grzywnę (mandat) od inspektora ITD albo policjanta. Przewoźnik podlega osobno karze pieniężnej nakładanej decyzją administracyjną na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym i jej załączników, a kary grożą też zarządzającemu transportem. Wysokość zależy od tego, o ile skrócono odpoczynek.
Najpoważniejsze naruszenia, wymienione w rozporządzeniu Komisji (UE) 2016/403, są dodatkowo brane pod uwagę przy ocenie dobrej reputacji przewoźnika. Aktualne kwoty dla kierowcy, przewoźnika i zarządzającego zebraliśmy w artykule Taryfikator mandatów.
Przerwy i odpoczynek kierowcy - podsumowanie
Kierowca potrzebuje co najmniej 11 godzin odpoczynku dobowego (9 godzin najwyżej 3 razy między dwoma odpoczynkami tygodniowymi albo podział 3 + 9), co najmniej 45 godzin odpoczynku tygodniowego (24 godziny przy skróceniu, z rekompensatą) i 45 minut przerwy po każdych 4,5 godziny jazdy. Najwięcej błędów zdarza się przy liczeniu sześciu okresów 24-godzinnych do pauzy weekendowej i przy rekompensatach, które trzeba oddać w całości.
Jeśli chcesz, żeby ktoś pilnował tych limitów na danych z tachografu, zobacz, jak wygląda rozliczanie czasu pracy kierowców i prowadzenie ewidencji czasu pracy w Evotax.
Więcej w tym temacie
Przerwy i odpoczynek kierowcy - najczęściej zadawane pytania
Poniżej zebraliśmy najczęściej zadawane pytania dotyczące przerw i odpoczynków w pracy kierowcy. Jeżeli brakuje wśród nich nurtującego Cię pytania, skontaktuj się z nami, a nasi specjaliści chętnie udzielą odpowiedzi!
Regularny odpoczynek dobowy kierowcy trwa co najmniej 11 godzin bez przerwy. Można go podzielić na dwie części: najpierw co najmniej 3 godziny, potem co najmniej 9 godzin (łącznie 12 godzin). Skrócony odpoczynek dobowy trwa co najmniej 9 godzin i można go wykorzystać najwyżej 3 razy między dwoma odpoczynkami tygodniowymi.
Regularny odpoczynek tygodniowy trwa co najmniej 45 godzin. Skrócony musi trwać co najmniej 24 godziny i wymaga rekompensaty (różnicy do 45 godzin), odebranej w całości przed końcem trzeciego tygodnia po tygodniu ze skróceniem. Regularnego odpoczynku tygodniowego ani odpoczynku dłuższego niż 45 godzin wykorzystywanego jako rekompensata nie można spędzić w kabinie pojazdu.
Po 4,5 godziny jazdy kierowca musi zrobić przerwę trwającą co najmniej 45 minut. Można ją podzielić na dwie części: najpierw co najmniej 15 minut, potem co najmniej 30 minut, w tej kolejności i przed upływem 4,5 godziny jazdy. Przerw nie wlicza się do odpoczynków dobowych ani tygodniowych.
Odpoczynek dobowy - tak, jeśli pojazd stoi i ma miejsce do spania (art. 14 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców). Skrócony odpoczynek tygodniowy też można spędzić w kabinie, bo zakaz z art. 8 ust. 8 rozporządzenia 561/2006 go nie obejmuje. Regularny odpoczynek tygodniowy (45 h) i odpoczynek tygodniowy dłuższy niż 45 godzin wykorzystywany jako rekompensata - nie. Wtedy pracodawca musi zapewnić i opłacić zakwaterowanie.
W dwóch kolejnych tygodniach kierowca może wykorzystać najwyżej jeden skrócony odpoczynek tygodniowy (co najmniej 24 h), a drugi musi być regularny (co najmniej 45 h). Wyjątkiem jest międzynarodowy przewóz rzeczy: dopuszczalne są dwa kolejne skrócone odpoczynki rozpoczęte poza państwem siedziby pracodawcy i państwem zamieszkania kierowcy, jeśli w ciągu czterech kolejnych tygodni kierowca wykorzysta co najmniej cztery odpoczynki tygodniowe, w tym co najmniej dwa regularne. Rekompensata za oba skrócone odpoczynki musi wtedy poprzedzać następny odpoczynek tygodniowy.
Odpoczynek dobowy - najwyżej 3 razy między dwoma odpoczynkami tygodniowymi (do co najmniej 9 godzin). Odpoczynek tygodniowy - w dwóch kolejnych tygodniach najwyżej jeden raz (do co najmniej 24 godzin), z wyjątkiem dwóch kolejnych skróconych odpoczynków w międzynarodowym przewozie rzeczy. Podział odpoczynku dobowego na 3 + 9 godzin nie jest skróceniem i nie ma limitu.
Tylko w części. Do czasu pracy wlicza się 15 minut przerwy, jeśli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej 6 godzin. Pozostały czas przerw, w tym reszta 45-minutowej przerwy w jeździe, nie jest czasem pracy, tylko czasem dyżuru, za który przysługuje wynagrodzenie (art. 27 ust. 1 i art. 9 ust. 6 ustawy o czasie pracy kierowców). Przerwy nie są też odpoczynkiem.
O ile nie wskazano inaczej - treści umieszczone na Evotax.pl są rozpowszechniane na licencji CC BY-NC-ND 4.0 DEED. Rozpowszechniane treści nie mogą być traktowane jako profesjonalne porady prawne lub konsultacje.